The Gambia

Reisverslag van 25 November / 02 December 2002..


Bij ons vorige bezoek aan The Gambia in januari 2002 stond reeds vast dat we zouden terugkomen zie hier ons beknopt reisverhaal.

National Airport of Yundum Banjul. Dag 1 :
Wederom zijn we via Amsterdam-Schiphol richting The Gambia vertrokken. Na de normale grensformaliteiten staan we terug in Yumdum Airport aan de Gambiaanse zijde. Met de bus rijden we richting hotel. Ondertussen aanhoren we de hostess van het reiskantoor die de reizigers de eerste belangrijke informatie verstrekt in verband met hun verblijf in The Gambia. Daar dit voor ons niet meer het eerste bezoek is (reeds het 3de) kan je deze info een beetje vanop afstand evalueren. Toch stellen we vast dat er na ons laatste bezoek (10 maanden geleden) weer heelwat is veranderd. Op het gebied van wegeninfrastructuur is er forse vooruitgang geboek.etc......
Beach on The Senegambia Beach en The Karaiba Hotel Aangekomen in het hotel lijkt alles weer als voorheen. Ditmaal hebben we een kamer in de tuin. Een bezoek aan het strand is een eerste stap,we moeten echter vaststellen dat de zee weer enkele 10 tallen meters strand heeft ingepalmd. Vooral ter hoogte van het naburige Kariba Hotel en ook voor het Senegambia Beach hotel is dit zeer goed merkbaar. De diepte van het strand dat in 1996 bij ebbe ongeveer 100 meter bedroeg,bedraagt nu nog slechts 30 meter.. Het schouwspel van eb en vloed is prachtig om te bewonderen. Momenteel probeert men het zeegeweld tegen te houden met grote zandgevulde zakken. Of dit echter in de toekomst zal blijven lukken is de grote vraag. Niettegenstaande dat kan je nog uitvoerig genieten van een strandvakantie. Alleszins dit laatste is niet aan ons besteed.
Dag 2 :
Daar Serekunda " the place to be " is ,trokken we in de vroege voormiddag met een lokale gids ernaar toe. Op zoek naar mooie batik stof belandden we uiteindelijk terug op de plaats waar we in het begin van het jaar ook waren geweest. Het zal je allicht niet verwonderen dat de verkoopster ons onmiddelijk herkende -we hadden de vorige maal uitvoerig gediscusieerd over de prijs van de gekochte waren-. We vonden wat we zochten! Onze ervarig van voorgaande bezoeken , met een  lokale gids (onze vaste gids nl.:Alex was nog in het binnenland en zou ons pas laat in de avond vervoegen), in het achterhoofd, willen wij U toch deze anekdote niet onthouden. Bij aanvang van de dag waren we een prijs overeengekomen voor onze begeleiding : rijst !!!!!!!!!!!. Op het moment van de terugweg kwam echter "de Gambiaanse aap " uit de mouw. De "rijst" die onze lokale gids  bedoelde was een baal van 50 Kg, goed genoeg om zijn ganse familie een maand mee te voorzien. Na wat heen en weer gepraat werd het tenslotte 25 Kg. In iedergeval was dit zeker niet evenredig met de door hem geleverde prestaties. Niet dat we hem deze rijst niet gunden maar toch hadden we ons laten misleiden. Zo zie je maar dat zelfs meedere malen in Afrika je toch nog verast wordt. Deze lokale "gids " hebben we de rest van ons verblijf niet meer gezien. Laat in de middag troffen we Alex (onze vorige gids) . Het weerzien was hartelijk .En bij een goede maaltijd werd uitvoerig bijgepraat en plannen gesmeed  voor de volgende dagen
Mangroves at Lamin Lodge. Dag 3 :
Reeds vroeg in de morgen stonden we gepakt .Met een Engels paar (birdwathers)reden we naar Lamin Lodge. Alex zorgde voor een boot en drie roeiers .De boottocht verliep anders dan we hadden verwacht, dit door het afgaande tij. Op een bepaald ogenblik stond het water zo laag dat verder roeien niet meer mogelijk was. Er werd dan maar besloten uit de boot te stappen . Dit bleek echter de moeite waard
Nadat we ons een weg gebaand hadden door het slijk van de mangroves ,kwamen we terecht in een prachtige natuur. De Gambianen hebben tussen het woud en de mangroves rijstvelden aangelegd. Dichter tegen het bos aan zijn er ook "tuintjes" waarin lokale groenten worden gekweekt. Een ongerept gebied waarin raar of zelden toeristen komen. Onze volgende halte was het Abuko Nature Reservaat gevolgd door een bezoek aan de houtsnijmarkt van Birkama. Deze mensen maken van een doorgewoon stuk hout een echt kunstwerk. Je kan ze gerust "houtkunstenaars" noemen. Rice- fields behind the mangroves.
Local fishing in Kartong behind the Senagal border.
In de namiddag reden we verder zuidwaards, richting Sifoe,Gunjur,om alzo te belanden in Folonka. Dit is samen met Kartong het uiterste zuiden van Gambia. We bezochten een lokale school. Ons meegebracht schoolgerief werd met dank aanvaardl. Het grote voordeel van deze manier van reizen is, dat je op plaatsen komt die zelden worden aangedaan door de lokale touroperators .
Dag 4 :
Normaal zouden we op deze dag zijn vertrokken voor 3 dagen richting het uiterste oosten van het land. Er was echter één probleem. Er was geen benzine meer te bekomen . De bevoorading van benzine gebeurt via Senegal. Daar deze niet was toegekomen was er een nijpend tekort aan deze vloeistof. Wachten aan de stations had geen zin zodat we die dag anders moesten inplannen. Met onze gids Alex trokken we richting Bakau. Uit hoofde van mijn andere hobby,nl: radioamateurisme,zijn we opzoek gegaan naar Gambianen met dezelfde interesse. Een bezoek bij Radio Gambia verschafte ons de nodige info, zodat we bij onze volgende vakantie misschien wel onze eigen kortegolfzender kunnen meenemen en on The Air komen als C5.....( Radioamateur roepteken in The Gambia).
Dag 5 :
Onze gids had de nodige benzine gevonden, we konden vertrekken naar JanjangBureh. Uit evaring wisten we dat deze trip een ganse dag kon in beslag nemen. De hoofdweg tot Soma is al gedeeltelijk vernieuwd  en zeer goed bereidbaar. Eens voorbij Soma  zijn het weer één al al kuilen. Halfweg bleek dat er een grote vrachtwagen de ganse breedte van de weg versperde na een ongeval. We moesten noodgedwongen van de weg af en ons door de broesse een doorgang forceren om een eind voorbij het ongeval terug te hoofdweg te bereiken. Een twintigtal km voor JanjangBureh krijg  je terug een redelijke asfalt onder de wielen geschoven. Nog even de veerpont nemen ,een niet te versmaden evenement,en je bent aangekomen..

Dag 6:
Met de locale gids Yasa Sagnia ,de "Stone Man " genoemd, trokken we richting Wassau. Deze mysterieuze man dompelt je onder in de mystiek van de stenen cirkels. Zijn verhaal is fascinerend en voert je mee naar een tijd ............... eeuwen terug Lang was er voor deze stenen cirkels geen verklaring te vinden. Echter Britse wetenschappers vermoeden dat de cirkels begraafplaatsen zijn van belangrijke personen. Sommige blijven echter van mening dat deze stenen cirkels een andere oorsprong hebben. Ze doen ook denken aan de stenen cirkels bij Stonehenge in Groot-Brittannië.Zoals u merkt op bijgaande foto's zijn er verschillende soorten van cirkels .Cirkels met 7 ,12 en 24cilindervormige stenen, smalle slanke en dan weer grote brede......
One of the stone circles from Wassau.
Volgens de overleveringen van de "Stone Man" hebben sommige betrekking op de zon andere op de maan. Bovenop leggen mensen kleine steentjes,en doen dan een wens of vragen een gunst..........

View of the stone circles from Wassau.
Dat deze cirkels mysterieus zijn, kunnen wij ook bevestigen.Wij hebben altijd onze draagbare gps ontvanger bij. Een toestel dat wij gebruiken tijdens onze bergtochten in Europa . Dit toestel is voorzien van een hoogtemeter, barometer en kompas. Dit alles wordt gesynchroniseerd via satellieten.
Het toeval wil dat ik uit nieuwsgierigheid een controle uitvoerde met betrekking tot de juiste ligging van deze cirkels. Ook een kompas-controle hoorde daarbij. Tot mijn verbazing draaide de richtingen die het kompas aangaf totaal om van zodra ik de cirkels binnen trad. M.a.w. het oosten werd het westen en het noorden werd het zuiden. Een logische verklaring zou kunnen zijn dat de stenen waarmee deze cirkels zijn gevormd een groot aantal ijzerelementen bevatten. Een test uitgevoerd door de "Stone Man" en onze gids gaf hetzelfde resultaat. Ook mijn echtgenote deed de proef. Echter bij haar bleef alles ongewijzigd. Het noorden bleef het noorden en het zuiden het zuiden. Enkel als er iemand van de mannelijke personen tesamen met haar de cirkels betrad ,draaide het kompas naar de andere richtingen.In al deze cirkels groeide niets behalve in één,daarin was een cirkel bestaande uit gras gevormd. In deze cirkel deden we onze test opnieuw. Het resulaat was verbluffend bij iedereeen gaf het kompas de verkeerde richting aan inclusief bij mijn echtgenote! Een tot op heden onverklaarbaar fenomeen! Heeft er iemand een plausible uitleg daarvoor,dan hadden we dit graag geweten.
In de namiddag reden we nog verder richting oostwaarts. De weg van JangjangBureh via Bassang naar Basse Santa Su is zeer goed bereidbaar. Merkwaardig is de afwisselling van het landschap. Van heuvelachtig dor overgaand naar rijkelijk groen ,rietvelden en bossen, naar opnieuw dor.Ter hoogte van Bassang ziet u een vrij grote heuvel. Bovenop staat een steunzender van de Gambiaanse Televisie. Als u de moeite neemt deze heuvel te beklimmen, wacht u een prachtig uitzicht, in alle richtingen. Je kan deze heuvel via de zuidzijde ,vlak naast de hoofdweg, zonder al te veel inspanning nemen. Als je goed luistert dan hoor je de dorpsgeluiden opstijgen .
Bassa Santa Su.
Bovenop de heuvel,  vlak naast de antennemast,  zijn in de stenige bodem grote afdrukken te zien. Het lijken wel voetafdrukken ( tussen de 20 en de 50 cm) van zeer grote mensen of van voorhistorische dieren. Een exacte verklaring is tot op heden nog niet bekend. Een afdaling via de noordwest zijde brengt je via een soort trappenstelsel tot in het dorp. Het zal je direkt opvallen dat er hier zeer weinig blanken komen. Terug op de hoofdweg rijden we verder richting oosten en na een klein halfuurtje zijn we in Basse. Basse Santa Su is tevens de hoofdplaats van de Upper River divison. In dit "dorp" heerst er een drukte die je kan vergelijken met de markt van Serekunda. Het is tevens een kruispunt van wegen die van zuid Senegal over Gambia naar het noorden van  Senegal lopen. Een wirwar van kleine straatjes waar vanalles te koop wordt aangeboden. We nemen halverwege de hoofdstraat één van de zijstraatjes naar Basse Duma Su ,het lager gelegen gedeelte van Basse. Het voert ons naar een overzetplaats . Hier kan je naar de noordelijke zijde van de Gambia rivier richting Kerewan/Kolibantang.Als je erop voorzien bent ( met 4x4 wagen), kan je via de noordelijke kant van de rivier terug naar JanjangBureh. Het zal je hier nog meer opvallen dat je wordt bekeken alsof je van een andere planeet komt!!!!. Sommige kinderen die uit de afgelegen dorpen meekomen naar Basse hebben nog nooit een "Toubab" blanke gezien. Men kan ook overnachten in Basse. Het einige voor "Toubabs" aangeraden hotel is het Jem Hotel. Men kan er zowel een lichte maaltijd nemen als verblijven voor een langere periode. Het Jem hotel ligt aan het begin van de weg naar Fatoto. Wil je toch verder naar her oosten dan moet je er rekening mee houden dat er geen accomodatie meer aanwezig is. De weg naar Fatoto is "maar" 42 km lang ,maar onverhard en in het regenseizoen  zeer moeilijk berijdbaar. Wij keren echter terug richting JanjanBureh, misschien bij een volgend bezoek wagen we ons aan een verdere verkenning..
Dag 7 :
Na een verkwikkende nachtrust in het Birdwatchers camp te JanjangBureh besluiten we tijdig de terugweg aan te vatten richting Banjul. Dit laatste bleek geen slecht idee. De terugweg was er een met alle mogelijke hindernissen. Het ongeval met een truck 2 dagen geleden was nog niet opgelost ( heel normaal). Gevolg: opnieuw de hoofdweg verlaten .In dit zijspoor, " buschtrack" , hadden zich ook al andere voeruigen en trucks vastgereden. Ons overkwam hetzelfde in een piepklein dorpje. Gevolg was: uitgraven en duwen . Het dorpshoofd en de plaatselijke jeugd staken een handje toe. Voor hen was dit een bijkomende bron van inkomsten daar aldiegene die hetzelfde lot ondergingen graag voor hun hulp iets overhadden. In Soma had onze auto zodanige problemen dat een herstelling zich opdrong. Hier hebben we dan zeer uitgebreid kunnen genieten van hoe de Gambianen met povere middelen heel wat kunnen herstellen. Voor alles is er de gekende uitdrukking " No problem ". Door zulke belevenissen kom je met de inwoners van The Gambia op een andere manier in kontakt.
Birdwatchers Camp at JanjanBureh.
Dag 8 :
Dit is tevens onze laatste dag in The Gambia. We doen nog wat inkopen in Bakau en in Kololi. Het afscheid is zoals voorheen niet zo eenvoudig.Maar we beloofden terug te keren..........................